Her yıl iki değerli insanın yitip gidişini ardı ardına hatırlıyoruz... diğerleriyle birlikte...
Yaşadığımız toprakların acı gerçekleriyle yeniden yeniden yüzleşiyoruz...bazılarımız...
Anneannemin merdaneli bir çamaşır makinesi vardı. Onu alıp bir sergi mekanına yerleştirmeyi, içine kanlı çarşaflar doldurmayı, merdanenin otomatik bir mekanizma ile lekesi hiç çıkmayan çarşafları sıkmasını ve yeniden makinenin içine yıkanmak üzere atılmalarını düşündüm...lekeler yıkana yıkana çıkarlar mı?
Kanlı çarşaflar aslında kadın cinayetlerine de gönderme bir yandan...ya da çocuk tacizlerine...biliyorum, insanların acımasızlığı yalnızca bu ülkeye özgü bir şey değil...ama ben burada yaşamaktayım ve tanık olduklarım ağır bir yük olarak biniyor omuzlarıma...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder